Desem ki

desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır
rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor
sende seyrediyorum denizlerin en mavisini
ormanların en kuytusunda sende gezmekteyim
senden kopardım çiçeklerin en solmazını
toprakların en bereketlisini sende sürdüm
sende tattım yemişlerin cümlesini
desem ki sen benim için
hava kadar lazım,
su gibi aziz bir şeysin
nimettensin,nimettensin!
desem ki
inan bana sevgilim inan!
evimde şenliksin,bahçemde bahar
ve soframda en eski şarap
ben sende yaşıyorum
sen bende hüküm sürmektesin!!
bırak ben söyleyeyim güzelliğini
rüzgarlarla,nehirlerle,kuşlarla beraber
günlerden bir gün
şayet sesimi fark edemezsen
bil ki ölmüşüm,
fakat yine üzülme
kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini!
tekrar duyduğun gün sesimi gök kubbede
hatırla ki mahşer günüdür
ortalığa düşmüşüm
seni arıyorum!...